වස්තු දායක බෝසතාණන් වහන්සේ

වස්තු දායක බෝසතාණන් වහන්සේ

බොහෝ කලකට පෙර, ගන්ධාර දේශයේ, මහා ධනවතෙකුගේ පුත්‍රයෙකු ලෙස බෝසතාණන් වහන්සේ උපත ලැබූහ. උන්වහන්සේගේ පියා, ධනයෙන් අගතැරැන් වීම හේතුවෙන්, පුත්‍රයාට කිසිදු හිඟයක් නොවූ ජීවිතයක් ලබා දුන්නේය. රන්, රිදී, මුතු, මැණික් ආදී සියලු සැප සම්පත් වලින් උන්වහන්සේගේ ගෘහය පිරී ඉතිරී ගියේය. එහෙත්, බෝසතාණන් වහන්සේට මෙම භෞතික සම්පත් වල කිසිදු ඇල්මක් නොවීය. උන්වහන්සේගේ සිත සැමවිටම අසරණ වූවන් කෙරෙහි, දුප්පත් ජනතාව කෙරෙහි, සහ දුකින් පසුවන්නන් කෙරෙහි දයානුකම්පාවෙන් පිරී පැවතුනි. උන්වහන්සේගේ පියා, පුත්‍රයාගේ මෙම ගතිගුණ ගැන බොහෝ කණස්සල්ලෙන් පසුවිය. "පුතේ, මේ ධනයෙන් කෙතරම් සුන්දර ජීවිතයක් ගත කරන්නට පුළුවන්ද? ඔබ මේවා නිකරුණේ නාස්ති කරන්නට සූදානම්ද?" පියා කෝපයෙන් ඇසීය.

බෝසතාණන් වහන්සේ සිනාසෙමින්, "පියාණෙනි, මේ ධනය මාගේ පමණක් නොවේ. අසරණ වූවන්ට උපකාර කිරීම, ඔවුන්ගේ දුක නිවාරණය කිරීම මාගේ පරම යුතුකමයි." උන්වහන්සේ පිළිතුරු දුන්හ. දිනක්, අහසින් ගමන් කරමින් සිටි යක්ෂයෙකු, බෝසතාණන් වහන්සේගේ ධනය ගැන අසා, ඔහුට පරීක්ෂා කිරීමට පැමිණියේය. යක්ෂයා, දුප්පත් වෙළෙන්දෙකුගේ වෙස් ගෙන, බෝසතාණන් වහන්සේ වෙත පැමිණ, "අහෝ, මහා ධනවතෙකුනි, මගේ සියලු ධනය මුහුදේ ගසාගෙන ගොස් ඇත. මාට ආපසු ගමට යාමට මාර්ගයක් නැත." යයි කඳුළු සලමින් පැවසීය.

බෝසතාණන් වහන්සේගේ හදවත දයානුකම්පාවෙන් පිරී ගියේය. උන්වහන්සේ වහාම තම සේවකයන්ට අණ දුන්හ. "යන්න, මේ අසරණ වෙළෙන්දාට අවශ්‍ය සියලු දේ ලබා දෙන්න. ඔහුට යාමට වාහනයක්, කෑම බීම, සහ ගමට යනතුරු අවශ්‍ය මුදල් ද ලබා දෙන්න." යක්ෂයා, බෝසතාණන් වහන්සේගේ ත්‍යාගශීලී බව දැක, විස්මයට පත්විය. ඔහු නැවතත් පැමිණ, තවත් බොරු කතාවක් කියා, තවත් ධනයක් ඉල්ලා සිටියේය. සෑම අවස්ථාවකම, බෝසතාණන් වහන්සේ කිසිදු පැකිළීමකින් තොරව, ඔහුට අවශ්‍ය සියලු දේ ලබා දුන්හ. ඔහුගේ පියා, පුත්‍රයාගේ මෙම ක්‍රියාවන් දුටු විට, මුලින් කෝප වුවද, අවසානයේදී පුත්‍රයාගේ මහා ත්‍යාගශීලී බව සහ දයානුකම්පාව ගැන ආඩම්බර විය.

තවත් දිනක, බෝසතාණන් වහන්සේ විශාල ධනස්කන්ධයක් දුප්පත් ජනතාවට බෙදා දෙමින් සිටියදී, එක් අන්ධයෙක් පැමිණ, "මහත් ධනවතෙකුනි, මගේ ඇස් පෙනීම නැවත ලබා දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටිමි." යයි කන්නලව් කළේය. බෝසතාණන් වහන්සේගේ සිත දයානුකම්පාවෙන් පිරී ගියේය. උන්වහන්සේගේ ඇස් දෙකම, එම අන්ධයාට දීමට සූදානම් වූහ. එහෙත්, එතැන සිටි පිරිස ඊට විරුද්ධ විය. "අනේ, බෝසතාණෙනි, මේ කුමක්ද? ඔබේ ඇස් දෙකම දීමෙන් ඔබ අන්ධ වනු ඇත!" යයි ඔවුහු කීහ.

බෝසතාණන් වහන්සේ සන්සුන්ව, "මාගේ ඇස් දෙක, අන්ධයාගේ පෙනීමට වඩා වටිනා නොවේ. සත්වයන්ගේ දුක නිවාරණය කිරීම මගේ පරම යුතුකමයි." යයි පැවසූහ. මේ අසා, යක්ෂයා, ඔහුගේ සැබෑ ස්වරූපයෙන් පෙනී සිට, බෝසතාණන් වහන්සේට ආශිර්වාද කළේය. "මහා බෝසතාණෙනි, ඔබගේ ත්‍යාගශීලී බව සහ අනුකම්පාව අසීමිතයි. මම ඔබව පරීක්ෂා කිරීමට ආවේ, නමුත් ඔබගේ ගුණවත් බව දැක, මාගේ සිත සතුටු විය." යක්ෂයා පැවසීය. අවසානයේදී, බෝසතාණන් වහන්සේ, ධනය බෙදා දීමෙන්, අසරණයන්ට උපකාර කිරීමෙන්, සහ සියලු සත්වයන් කෙරෙහි දයානුකම්පාවෙන් කටයුතු කිරීමෙන්, සියලු දෙනාගේම ගෞරවයට සහ ප්‍රශංසාවට පත්වූහ.

බෝසතාණන් වහන්සේගේ පියා, පුත්‍රයාගේ ගුණවත් බව දැක, තම පුත්‍රයාගේ මාර්ගය අනුගමනය කිරීමට තීරණය කළේය. ඔහුද ධනයෙන් අසරණයන්ට උපකාර කිරීමට පටන් ගත්තේය. ගන්ධාර දේශය, බෝසතාණන් වහන්සේගේ ත්‍යාගශීලී බව සහ දයානුකම්පාව හේතුවෙන් සශ්‍රීකත්වයට පත්විය. සෑම කෙනෙකුම බෝසතාණන් වහන්සේගේ යහපත් ගතිගුණ ගැන කතා කළහ. උන්වහන්සේගේ ත්‍යාගශීලී බව, දයානුකම්පාව, සහ අනුකම්පාව, සියලු දෙනාටම ආදර්ශයක් විය.